Obradoiro de 30 horas
Laboratorio teórico-práctico. Sesións de traballo que transcorrerán pola experimentación dunha serie de conceptos, técnicas e exercicios para acompañar e afinar a percepción, para comprender as relacións entre as sensacións físicas e as linguaxes que utilizamos, entre o corpo, o seu materialidade, e os procesos que median na conciencia que temos do mesmo.
Accións sinxelas -manipulacións físicas, traballo con imaxes, meditacións para situar a atención, análise da presenza, aula teórica…- que conectan coa motilidade inherente ao corpo, o estudo dos seus sistemas dinámicos e os fulcros do patrón tensión -asunto maior nos procesos de subxetivación- coas súas lóxicas e inercias; a través de diferentes mapeados do corpo e a transmisión de conceptos e técnicas para o traballo coas texturas de movemento; tamén activaremos pequenas improvisacións situadas, e debates para asumir o quefacer crítico por parte do grupo. Unha práctica que axude a asumir o movemento como paradigma cognitivo.
Que tipo de materialidade posúe en por si o movemento —os graos de tremor ou texturas— e como operamos a súa sensibilidade (cinestesia)? Como nola axenciamos para practicar e pensar co movemento? E a partir de aquí, que obxectos/figuras/métodos empregamos para achegarnos ao movemento, coñecelo e articulalo? Que realidades do coñecemento, do social ou o cultural pódense complexizar través das disposicións do movemento?
Texturas, topoloxías, percepción, fluxos, carne e complexidade son algúns dos asuntos que, extraídos da práctica, relaciónanse neste laboratorio para transitar os procesos de creación: pensamento crítico centrado no corpo e nos seus procesos, a súa memoria e modos de facer: unha oportunidade para a transmisión de prácticas e saberes que, partindo dunha dinámica que facilita o traballo en código aberto, vincula Ciencia, Arte e Performatividad.
✴︎ Docente
Javier Martín
Javier Martín baila. Combina a creación coreográfica e performativa coa escritura, a investigación e o desenvolvemento de conferencias e laboratorios. A súa práctica artística xira arredor das artes do movemento desde un enfoque epistemolóxico e crítico, involucrándose no desenvolvemento dunha somateca, o arquivo corporal de formulacións cinéticas diversas.
Elabora texturas de movemento, materia vibrante, como dinámicas para intervir e facer conscientes os procesos de subxectivación, interesado en destilar como se acumula a inercia nos nosos corpos. Sostén que a danza, como tecnoloxía da conciencia, é unha forma de desenvolver o animal que somos.
Desde os seus inicios creou e presentou máis de 30 obras como ‘beltenebros (estrea 2025), ‘el punto impropio A/S/V’ (2023), ‘Figuras del limiar’ (2021), ‘Teorema’ ( 2020), ‘SOMA’ (2019) ou ‘método negro (2018), bailando en España, Francia, Portugal, Rusia, Ucraína, México, Uruguai, Guatemala, Colombia e Tailandia.
Con formación científica e especial interese pola filosofía, aborda a danza desde unha perspectiva transdisciplinar en relación con diferentes artistas -como Haruna Takebe, Oleg Karavaychuk, Vertixe Sonora, Ana Vallés, Manolo Cremallera, Leo López, Tono Mejuto, Masako Hattori, Adolfo García, Raissa Pomposo… -, abrindo moitas veces os seus procesos á comunidade, na procura dun corpo expandido ou ácrata.
A súa web, www.javiermartin.gal